صباشهر

صَباشَهر

صباشهر یکی از شهرهای استان تهران در ایران است. این شهر در بخش مرکزی شهرستان شهریار قرار دارد. صباشهر در مسیر جاده جاده قدیم ساوه به شهریار واقع شده‌است.

صباشهر از ادغام روستاهای قاسم‌آباد، قندیشاد، کبودین و اسلام‌آباد تشکیل شده‌است. تصویب‌نامه تأسیس این شهر در تاریخ ۱۳۷۵٫۶٫۲۶ به تأیید ریاست جمهوری وقت رسید.

نخستین شهردار این شهر اسماعیل بیرجندیان و شهردار پس از او کبیری نام داشت. شهردار این شهر در سال ۱۳۸۲ مهندس هوسی بود.

این شهر ورزشگاهی به نام ورزشگاه شهید درخشان دارد و کریم طالشی و مهدی مهدوی زاده این شهر هستند.

در جریان زمین‌لرزه بم تیم امدادرسانی شهرداری صباشهر بیشترین حجم آوار منطقه پنج بم را به خارج از شهر انتقال داد.

دیدنی‌ها

بقعه امامزاده عبدالله در صباشهر، شهریار بنا شده‌است. گفته شده که وی از نوادگان موسی بن جعفر است. ساختمان بقعه قدیمی و دارای دیوارهای آجری و همچنین گنبد آجری رنگ‌آمیزی شده‌است. نمای داخلی آن نیز سفیدکاری و فاقد تزیینات است. دارای ضریحی فلزی است و اطراف بقعه نیز به صورت چهار دیواری است. بنا دارای الحاقات جانبی شامل مسجد، دفتر هیئت امنا و آبدارخانه ولی فاقد گلدسته است. قبرستانی در بخشی از محوطه وجود دارد.

در تاريخ ۱/۷/۷۵ صباشهر طي ابلاغيه رسمي هيأت دولت به شماره ۷۰۳۸/ت۱۶۷۶۸كه رسماً شهر اعلام گرديد و نام آن در همان تاريخ به تصويب رسيد .

در طرح اوليه قرار بر اين بود ه كه شاهدشهر فعلي به علت نزديكي با صباشهر با هم تركيب شده و يك نام واحد داشته باشند. به همين جهت نيز ساختمان كنوني شهرداري در ورودي جاده اصلي ساخته شده است.

صباشهر ابتدا از اتصال چهار روستا به اسامي كبودين ، قاسم آباد ، قنديشاد، و اسلام آباد تشكيل گرديد اما در سال ۱۳۸۵الحاق روستاهاي ويره ، محمدآباد و شهرك مصطفي خميني نيز مقرر شد ، بنابراين در حال حاضر اين شهر داراي دو بخش مناطق شمال غربي و جنوب شرقي است .

صباشهر واقع در جنوب شهرستان شهريار و در جنوب غربي استان تهران قرار گرفته است . ارتفاع آن از سطح دريا حدود ۱۱۰۰ متر و فاصله آن تا تهران از طريق جاده تهران-ساوه حدود ۲۰ كيلومتر مي باشد و همچنين در فاصله ۱۲ كيلومتري جنوب شهريار و در غرب جاده اصلي شهريار-رباط كريم قراردارد .

صباشهر يكي از ۷ شهر شهرستان شهريار است كه در بهمن ماه سال ۱۳۷۶ از پيوستن پنج آبادي قاسم آباد ، قنديشاد، صحرا خرك ، كبودين و حسن آباد با تصويب هيئت وزيران به عنوان شهر معرفي و داراي شهرداري شده و بر اساس طرح هادي مصوب شهر در سال ۱۳۸۵ سكونتگاههاي ويره و محمدآباد و شهرك مصطفي خميني واقع در شمال شهر به محدوده اين شهر اضافه شدند.

تاريخ و فرهنگ شهر:

صباشهر منور است به وجود بارگاه حضرت امامزاده عبداله (ع) در محله قاسم آباد و امازاده بي بي فرخنده خاتون (س) در محله ويره و با توجه به سكونت مردمي متدين انقلابي با اهدا بيش از ۶۰ شهيد و با درخواست مردمي صباشهر به نام شهر سردار شهيد محمدمهدي تاجيك نامكذاري گرديده است. و با پيگيري و تلاش مجدانه شهروندان و اعضاي محترم شوراي اسلامي شهر بحمداله از سال ۱۳۸۷ همزمان با سالروز ميلاد كريمه اهل بيت حضرت فاطمه معصومه عليهماالسلام ستاد برگزاري اقامه نماز جمعه تشكيل و همه هفته با حضور امت خداجو و مسئولين محترم اين فريضه عبادي سياسي برگزار ميگردد كه نشان از بلوغ سياسي شهر مي باشد.

 

مناطق گردشگری:
 

شامل قنديشاد – قاسم آباد – اسلام آباد – ويره – شهرك مصطفي خميني مي باشد

 

قنديشاد:

قنديشاد در گذشته روستاي متمركز بوده كه اغلب خدماتي دهي به ساير روستاهاي اطراف را انجام مي‌داده ، حتي شهريار در گذشته از قنديشاد كوچكتر بوده و برا ي خدمات آموزشي (دبستان) از روستاي قنديشاد استفاده ميكرده است. قنديشاد داراي قدمت تاريخي زيادي است و سابقه سكونت در آن به حدود ۷۰۰ سال قبل بر ميگردد.

در مورد وجه تسميه قنديشاد (قندي شاه) چند روايت وجود دارد:

روايت اول اينكه” جندي شاپور” يا “گندي شاپور” بوده است . “جند” در فارسي باستان به معني شهر و “جندي شاپور” به مهناي شهر شاه بوده است.

قنديشاد داراي قدمت تاريخي زيادي است و سابقه سكونت در قنديشاد كنوني به حدود ۷۰۰ سال قبل بر ميگردد . در گورستان قديم قنديشاد قلعه اي وجود داشته كه تاريخ آن نشان دهنده سابقه پيش از اسلام اين منطقه مي باشد  قبرستان قديم قنديشاد از ۴۰ سال پيش تاكنون بلااستفاده مانده است و قبرستان فعلي حدود ۳۰۰ سال قدمت دارد. روايت دوم در مورد قنديشاد اين گونه بيان شده كه سلطان سنجر از اين منطقه به مقصد همدان در حال گذر بوده ، در اطراف گورستان كنوني جنب رودخانه اي كه شاه چاي ناميده شد اطراق مي كند. يكي از كشاورزان خربزه اي براي سلطان مي برد ، چون خربزه خيلي شيرين بوده سلطان اسم محل را از كشاورز مي پرسد ، مي گويد “سيم بر ” يا “سيم بن ” سلطان به علت شيريني خربزه اين محل را قنديشاه  مي نامد . در مورد اسم “سيم بر ” روايت شده كه در محل معدن نقره وجود داشته است.

 

قاسم آباد:

مزرعه اي بوده جزو قنديشاد با قدمت حدود ۳۰۰ سال كه احتمالاً وجه تسميه آن به اسم مالك مزرعه برميگردد.

 

كبودين :

مزرعه اي بوده جوز قنديشاد با قدمت حدود ۲۰۰ الي ۲۵۰ سال

اسلام آباد :

اسلام آباد يا ترك آباد منطقه اي كه پس از انقلاب (بعد از سال ۱۳۵۷) احداث شده است . چون ترك نشين بوده آن را ترك آباد نام نهاده اند و بعدها به اسلام آباد تغيير نام يافته است.

 

صحرا خرك :

منطقه صحرا خرك دشتي از قاسم آباد با قدمت ۱۰۰ ساله و قلعه اي ارباب نشين با ۱۰ خانوار بوده كه ارباب آشتياني داشته است و به علت داشتن خار زياد سابقاً صحرا خارك ناميده مي شد. در حال حاضر اين منطقه با اسلام آباد ادغام شده است .

ويره :

ويره داراي قدمتي در حدود ۳۰۰ سال مي باشد . بنا به اظهارات معتمدين ويره ، محل سكونت اوليه اهالي در نزديكي امامزاده فرخنده خاتون قرار داشته كه در حدود ۱۵۰ سال پيش به كنار رودخانه شاه چاي نقل مكان كرده اند . بنا به قولي ، اهالي ويره قبل از سكونت در محل فعلي در قلعه آشتياني در جنوب ويره سكونت داشته اند و سپس به محل فعلي آمده اند.

مهاجرين ويره از ايالات استان فارس و طوايف قشقايي و همچنين طوايف بختياري بوده اند ، در گذشته هاي دور تعدادي مهاجر از قره قان قزوين و ساوجبلاغ و كردستان به اين مكان مهاجرت كرده اند.

ويره به معناي رونده است . گياهي كه ساقه ندارد و روي زمين پهن مي شود مانند خربزه و هندوانه و يا بر تنه درخت بالا مي رود مانند عشقه و كدو.

محمد آباد :

محمد آباد قدمتي در حدود۳۰ سال دارد كه محل پيوسته به روستاي ويره مي باشد . اين محله در گذشته به صورت زمين بايري بوده و فردي به نام استاد محمد كه اصالت او همداني بوده مقداري از آن زمين ها را خريده و در آنجا ساختمان احداث كرده و ساخت و ساز در اين مكان را پايه گذاري كرده است .

اهالي محمدآباد  شامل مهاجريني از كردستان ، گيلان، مازندران، همدان ، آذربايجان، اردبيل ، زنجان و … مي شوند . در طول سالهاي بعد از انقلاب نيز تعدادي مهاجر افغاني در منطقه سكونت گزديده اند .

نام محمدآباد از نام استاد محمد بنيانگزار اين قلعه گرفته شده است.

شهرك شهيد مصطفي خميني :

شهرك قدمتي در حدود ۲۳ سال دارد. در ابتدا حدود سال ۱۳۶۳ ساخت و سازهاي شهرك به صورت خيلي پراكنده بوده است. ساخت و ساز نظام يافته شهرك با ساخت خيابان اصلي و خيابانهاي فرعي منشعب از آن و حدود ۳۰۰ واحد مسكوني در سال ۱۳۶۸ شكل گرفته است. نام شهرك از نام شهيد مصطفي خميني فرزند ارشد آيت اله خميني گرفته شده است.